piątek, 
19 września 2014

Charakterystyka poszczególnych obiektów i urządzeń


3.4.1.                              Budynek krat i separatora piasku

 

3.4.1.1. Opis technologiczny

 

W budynku krat znajduje się komora wytłumienia energii kinetycznej ścieków tłoczonych z trzech przepompowni z miasta. Z komory wytłumienia ścieki płyną kanałem prostokątnym betonowym na dwie kraty mechaniczne o prześwicie grzebieni 3 mm.

Zadaniem krat jest zatrzymanie ciał stałych i wleczonych zawartych w ściekach. Skratki zatrzymane na kracie zrzucane są do prasy skratek, gdzie są odwadniane i po sprasowaniu odprowadza się do pojemnika.

W budynku znajdują się również dwa separatory piasku, które mają za zadanie ostateczne oddzielenie piasku od cząstek organicznych z mieszaniny ściekowo – piaskowej.

 

3.4.1.2. Opis techniczny

Budynek krat i separatora piasku jest budynkiem dwukondygnacyjnym. Na parterze usytuowane są dwa separatory piasku i pojemniki na skratki i piasek.

W jednym pomieszczeniu znajduje się agregator prądotwórczy, który ma umożliwić pracę krat w przypadku braku prądu elektrycznego. Na piętrze budynku, w kanale prostokątnym znajdują się dwie kraty schodkowe oraz dwie prasy do skratek.

Komora wytłumienia znajdująca się w budynku została zlokalizowana w jego środku, jako konstrukcja żelbetowa, do której doprowadzony jest na poziomie parteru przewód tłoczny z przepompowni w mieście.

 

Wyposażenie:

Pomieszczenie kraty:

  • krata typu SSM 3000x1000x3 produkcji HP WASTE WATER MANAGEMENT AB (1 szt.)

-          prasa hydrauliczno – tłokowa typu HP 250/1000 produkcji HP WASTE WATER MANAGEMENT AB (1 szt.),

-          prasa tłokowa typu HP 250/1000 produkcji ECOCELKON – PUCK (1 szt.),

-          zastawka typu ZKRZ 1000x1250 (4 szt.),

  • krata produkcji ECOCELKON - PUCK(1 szt.).

Pomieszczenie wyposażone jest w wentylatory mechaniczne, sterowane poprzez czujnik wykrywania metanu i siarkowodoru (lub ręcznie).

 

Pomieszczenie separatora:

-          separator piasku typ HP – S.A. (1 szt.),

-          separator piasku produkcji ECOCELKON - PUCK (1 szt.),

-          agregator prądotwórczy (1 szt.).

 

3.4.1.3. Uwagi eksploatacyjne

 

3.4.1.3.1. Prace przy obsłudze krat powodują bezpośrednie zetknięcie się obsługi ze ściekami surowymi. Prace te należy wykonywać w ubraniu i obuwiu roboczym – ochronnym.

Po wykonaniu prac obsługowych przy kracie, należy bezwzględnie umyć ręce w ciepłej wodzie.

3.4.1.3.2. Należy zwracać uwagę na utrzymanie czystości wokół krat i pojemnika na skratki. Zalecenia tego należy bezwzględnie przestrzegać w przypadku epidemii lub wystąpienia chorób zakaźnych.

3.4.1.3.3. Krata schodkowa jest urządzeniem bezobsługowym (wyłączając usuwanie skratek z pojemnika i ich higienizację oraz konserwację i remonty kraty).

3.4.1.3.4. Konserwacje i remonty wykonywać w składzie minimum dwuosobowym.

3.4.1.3.5. Krata schodkowa sterowana jest automatycznie dzięki sondzie ciśnieniowej, znajdującej się przed kratą. Istnieje również możliwość pracy ręcznej.

3.4.1.3.6. Do obowiązków obsługi należy bieżące oczyszczanie sondy poziomu sterującej pracę kraty.

3.4.1.3.7. Naprawy i remonty kraty wykonywane są zgodnie z DTR urządzeń.

3.4.1.3.8. Po zapełnieniu pojemnika, skratki należy przetransportować w miejsce wskazane przez odpowiednie służby sanitarne (składowisko odpadów komunalnych).

3.4.1.3.19. Należy utrzymywać maksymalne spiętrzenie ścieków przed kratą, co poprawia sprawność jej działania.

3.4.1.3.10. Ilość zatrzymanych skratek – około 0,3 – 0,5 m3 / d.

 

3.4.2.      Piaskowniki

3.4.2.1. Opis technologiczny

 

Zadaniem piaskownika jest zatrzymywanie ciężkiej zawiesiny mineralnej o średnicy ziaren Ø 1,0 – 0,2 mm i większej.

Piaskowniki działają na zasadzie płaskiej sedymentacji, która polega na tym, że wskutek rozwarstwienia przekroju piaskownika za pomocą ukośnych płyt uzyskuje się skrócenie wysokości opadania ziaren piasku.

Umieszczona przed piaskownikiem płyta z PCW (okresowo wyjmowana) z otworami 0,06 m wyrównuje przepływ ścieków na całym przekroju

Wytrącony piasek ze ścieków opada do leja osadowego, skąd usuwany jest grawitacyjnie do separatora piasku.

W przypadku awarii separatora istnieje możliwość spustu pulpy piaskowej na poletka ociekowe piasku, gdzie po odsączeniu ze ścieków piasek jest usuwany ręcznie do pojemników.

 

3.4.2.2. Opis techniczny

 

Piaskowniki wykonano w formie zbiorników żelbetowych, zblokowanych z dnem w kształcie ściętego ostrosłupa. W piaskownik wstawione są ramy stalowe z zamontowanymi w nich płytami z PCW.

W części piaskowej (lej osadowy) umieszczony jest ruszt napowietrzający, służący do unoszenia zbitego na dnie piasku przez sprężone powietrze. Jest ono dostarczane przez sprężarkę znajdującą się w wiacie poniżej piaskownika.

 

Wyposażenie:

-          zastawki ZKRZ (6 szt.),

-          płyty PCW,

-          agregat sprężarkowy FINI 700/270 D (1 szt.).

 

3.4.2.3. Uwagi eksploatacyjne

 

3.4.2.3.1. Obciążenie hydrauliczne separatora piasku należy utrzymywać na poziomie maksymalnym do 50 m3 / h.

3.4.2.3.2. Spust piasku z piaskowników należy dokonywać naprzemiennie.

 

3.4.3.      Osadniki wstępne

3.4.3.1. Opis technologiczny

 

Zadaniem osadników jest wytrącanie zawiesin organicznych zawartych w ściekach na drodze sedymentacji.

Przed osadnikami zainstalowany jest deflektor z płyt PCW z nawierconymi otworami, który wymusza równomierny napływ ścieków na całej powierzchni osadników.

Ścieki po przepłynięciu przez deflektor przepływają przez pakiety z płyt falistych, stwarzają one odpowiednie warunki do strącania zawiesin. Zawiesiny w warunkach laminarnego przepływu opadają na dno osadnika, które wykonano w kształcie ściętych ostrosłupów.

Wytrącona zawiesina z dna usuwana jest grawitacyjnie , okresowo do przepompowni operacyjnej przy WKFo.

 

W osadnikach usuwane są również zanieczyszczenia pływające, głównie tłuszcze na drodze flotacji. Kożuch utworzony na powierzchni ścieków w osadniku zagarniany jest samojezdnym zagarniaczem do koryt, a stąd spływa do przepompowni operacyjnej przy WKFo. Ścieki z osadników pozbawione dużej ilości zawiesin, odpływają poprzez rury wprowadzone z tylnej ściany osadników do komory rozdziału przed reaktorami biologicznymi.

 

3.4.3.2. Opis techniczny

 

Osadniki wykonano w formie zbiorników żelbetowych zespolonych. W każdym osadniku zainstalowano pakiety z płyt pilastych o nachyleniu B = 550.

Część osadowa wykonano w kształcie koperty.

Osad odprowadzany jest trzema przewodami o średnicy 200 z każdego osadnika. Na przewodach zainstalowane są zasuwy klinowe.

Osad sflotowany, usuwany jest za pomocą zgarniacza umieszczonego na pomoście samojezdnym.

Pojemność czynna osadnika wynosi 3 x 214,3 m3.

 

Wyposażenie:

-          zasuwy o średnicy Ø 200 mm (9 szt.),

-          urządzenie mechaniczne osadnika wstępnego (1 szt.).

 

3.4.3.3. Uwagi eksploatacyjne

 

3.4.3.3.1. Należy dokonywać spustu przynajmniej dwa razy na dobę, w tym celu należy:

-          otworzyć zasuwę spustową osadu,

-          kontrolować wypływający osad (gęstość osadu, czas wypływu),

-          po dokonanym spuście zamknąć zasuwę spustową,

-          kontrolować równomierność rozpływu ścieków na wszystkie osadniki, w razie potrzeby dokonać korekty przy pomocy zasuw lub zastawek na dopływie do osadników,

-          kontrolować działanie przelewów, czyścić je systematycznie,

-          kontrolować swobodny dopływ tłuszczów z koryta odpływowego, a w miarę potrzeby udrożnić odpływ rozbijając kożuch ściekami lub wodą,

-          kontrolować stan torowiska, bieżni i kół jezdnych,

-          sprawdzać działanie zrzutnika części pływających,

-          kontrolować równomierność i cichobieżność zgarniacza i napędów,

-          sprawdzać zazębianie się kół zębatych,

-          badać temperaturę łożysk i przekładni,

-          kontrolować stan barierek i osłon ochronnych,

-          w miarę potrzeby przeprowadzać regulację.

 

3.4.4. Reaktory biologiczne

3.4.4.1.  Opis technologiczny

 

Do reaktorów biologicznych ścieki po oczyszczeniu mechanicznym wpływają poprzez komorę rozdziału, w której następuje równomierny rozdział ścieków na oba reaktory.

W komorze tej następuje również wymieszanie ścieków surowych z osadem czynnym, który wpompowany jest rurociągiem o średnicy Ø 600 mm do komory.

 

Po rozdzieleniu ścieki wpływają do reaktorów biologicznych, które składają się z trzech komór, w których zachodzą procesy biologicznego usuwania związków węgla, azotu i fosforu.

 

W pierwszej komorze, w której panują warunki beztlenowe, komórki osadu wskutek szoku beztlenowego uwalniają wbudowany w siebie fosfor, który w komorze tlenowej (nitryfikacyjnej) zostanie wbudowany w komórki osadu w zwiększonej ilości. W komorze tej osad czynny utrzymywany jest w stanie zawieszenia przy pomocy mieszadeł.

 

Ścieki surowe dopływają grawitacyjnie do komory denitryfikacji. Z komory napowietrzania do komory niedotlenionej poprzez recyrkulację wewnętrzną (Qrw > 200%) dostarcza się osad czynny bogaty w azotany (NO3), które powstają w wyniku nitryfikacji.

Denitryfikacja jest procesem desymilacji azotanów do azotu gazowego z udziałem heterotroficznych bakterii fakultatywnych z grup Aerobacter i Achromobacter.

 

Redukcja do azotu gazowego zachodzi w warunkach niedotlenienia układu z wykorzystaniem wewnętrznego źródła węgla, jakim są zanieczyszczenia organiczne zawarte w ściekach surowych (substrat energetyczny procesu). Dlatego stężenie tlenu w komorze musi być utrzymywane w przedziale od 0 do 0,5 g O2 / m3 (zaleca się < 0,2 g O2 / m3).

Proces redukcji według reakcji:

 

NO3 NO2 NO             N2O N2

 

zostaje niemal całkowicie zahamowany w temperaturze T < 50C. Mieszanina ścieków i osadu czynnego doprowadzona jest równomiernie z komory denitryfikacji do komory napowietrzania. W komorze zachodzi właściwy proces biologicznego oczyszczania ścieków w oparciu o metodę niskoobciążonego osadu czynnego.

Zanieczyszczenia organiczne zawarte w ściekach (głównie związki węgla w postaci rozpuszczonej, koloidalnej i zawieszonej) zostają biochemicznie utlenione i stanowią pokarm zaspokajający potrzeby życiowe biomasy osadu czynnego. Osad czynny jest skupiskiem mikroorganizmów tworzących charakterystyczne kłaczki i składa się w przeważającej części z bakterii zooglealnych, orzęsek, wiciowców i wrotek.

Zachodzące procesy oczyszczania mają charakter aerobowy (tlenowy). Tlen dostarcza się za pomocą napowietrzania wgłębnego drobnopęcherzykowego, poprzez ruszt z membranami napowietrzającymi.

Proces napowietrzania powoduje jednocześnie wymieszanie zawartości komór, które ułatwiają kontakt substancji pokarmowych (zanieczyszczeń) z powierzchnią kłaczków osadu czynnego. W komorach osadu czynnego zachodzi również utlenienie azotu amonowego (NH4) do form prostych (azotyny NO2, azotany NO3) oraz częściowa stabilizacja osadu nadmiernego.

Proces nitryfikacji azotu amonowego jest wynikiem działania bakterii tlenowych i przebiega dwustopniowo według reakcji:

 

2 NH4 + 3 O2 NITROSOMONAS     4 N+ +2 H2O + 2 NO2-

2 NO2 + O2 NITROBACTER      2 NO3--

 

Dla zapewnienia właściwej funkcjonalności komór napowietrzania wymagane jest stężenie tlenu w komorze – około 2 g O2 / m3.

 

 

3.4.4.2. Opis techniczny

Reaktory biologiczne składają się z trzech komór wykonanych z żelbetu:

-          komory beztlenowej (defosfatacji) o wymiarach 9,4 x 30 x 5,21 (m) i pojemności czynnej 1156 m3, komora ta została podzielona ściankami kierunkowymi na trzy części, by wydłużyć drogę ścieków; w każdej z sekcji znajduje się urządzenie mieszające osad i ścieki,

-          komory niedotlenionej (denitryfikacji) o wymiarach 22,3 x 30 x 5,21 (m) i pojemności czynnej 2743 m3;

  • w komorze tej umieszczone jest jedno mieszadło o dużej mocy do mieszania roztworu osadu i ścieków,
  • doprowadzono tutaj przewód recyrkulacji wewnętrznej z komory nitryfikacyjnej, ścieki do następnej komory przepływają poprzez połączenie komór trzema rurami o średnicy Ø 800 mm,

-          komory tlenowej (nitryfikacji) o wymiarach 57,8 x 30 x 5,21 (m) i pojemności czynnej 6936 m3, komora została podzielona na cztery sekcje ściankami kierunkowymi

  • zainstalowano tutaj ruszt napowietrzający z dyfuzorami talerzowymi „SANITARE” produkcji FLYGT,
  • zainstalowana jest pompa, której zadaniem jest tłoczenie do komory denitryfikacji ścieków, zawierających azotany i azotyny,
  • ścieki tłoczone są poprzez rurociąg o średnicy Ø 600 mm, odpływ ścieków z reaktora odbywa się poprzez przelew pilasty i dalej przez komorę zbiorczą do osadników wtórnych,
  • powietrze do dyfuzorów dostarczane jest poprzez rurociągi stalowe o średnicy Ø 800 mm i Ø 600 mm z przepustnicami elektrycznymi, ułożone na koronie komory tlenowej,
  • do rusztu znajdującego się w każdej sekcji doprowadzany jest rurociąg powietrzny o średnicy Ø 200 mm z przepustnicą o średnicy Ø 200 mm o napędzie ręcznym.
  • w sekcji I komory napowietrzania umieszczone są mieszadła FLYGT uruchomiane w chwili zamiany funkcji tej części komory z nitryfikacji na denitryfikację.

 

Wyposażenie wielofunkcyjnych reaktorów biologicznych:

  • Komory beztlenowe

-          mieszadła FLYGT  typu SR 4640 (3 szt.)

  • Komory niedotlenione

-          mieszadła FLYGT typu SR 4680 (1 szt.)

  • Komory tlenowe

-          dyfuzory „SANITARE 9” produkcji FLYGT (po 3150 szt.),

-          przepustnica AUMA o średnicy Ø 600 mm (po 1 szt.),

-          przepustnica o średnicy Ø 200 mm (po 4 szt.),

-          pompa typu PP 4650 produkcji FLYGT (po 1 szt.),

-          pomosty technologiczne.

-          mieszadła FLYGT –  typ FLYGT 4680.410 – P = 25 kW - 2 szt. /po jednym w każdym ciągu/ - Nr fabr. 9320004, 9480002

 

 

3.4.4.3. Uwagi eksploatacyjne

 

3.4.4.3.1. Należy utrzymywać komory w czystości. Codziennie kontrolować ich stan techniczny i w miarę potrzeb czyścić ściany z osadzających się stałych części organicznych oraz tłuszczy flotujących na powierzchnię.

3.4.4.3.2. Należy kontrolować i w miarę potrzeb czyścić koryta odpływowe.

3.4.4.3.3. Dla praktycznych celów eksploatacyjnych codziennie prowadzić wizualną ocenę osadu czynnego i wody nadosadowej w cylindrze pomiarowym, aby określić ewentualne środki zaradcze w przypadku zakłóceń procesu oczyszczania.

3.4.4.3.4. Dyspozycje prowadzenia procesu:

 

Czynniki wpływające na przebieg defosfatacji, to:

-          dostępność źródła węgla (ścieki surowe),

-          temperatura – optimum18 – 200C,

-          odczyn środowiska pH 6,5 – 8,0,

-          zawartość tlenu – około 0 g 0,2 / m3,

-          czas przetrzymania – około 1 h.

 

 

Prowadzić:

-          stałe wymieszanie komór,

-          recyrkulację zewnętrzną z osadników wtórnych 50 – 200% ścieków odpływających (wielkość recyrkulacji zewnętrznej uzależniona jest od stężenia biomasy w reaktorze),

-          pomiar pH.

 

3.4.4.3.5. Czynniki wpływające na przebieg denitryfikacji, to:

-          dostępność źródła węgla (ścieki surowe),

-          temperatura – optimum około 200C,

-          odczyn środowiska komory – pH 6,5 – 7,5,

-          zawartość tlenu rozpuszczonego w komorze < 0,5 g O2 / m3,

-          czas zatrzymania – 2 h,

-          obecność azotanów i azotynów (NO2, NO3).

 

Należy prowadzić:

-          stałe mieszanie zawartości komory denitryfikacji,

-          recyrkulację wewnętrzną z komór napowietrzania – źródło NO2, NO3 Q > 100% ścieków dopływających,

-          tak nastawić czas pracy pomp w przedziale dobowym, by ilość tłoczonego osadu z komory napowietrzania była w przedziale 100% < Q < 300%,

- pomiar stężenia tlenu rozpuszczonego w komorze za pomocą tlenomierza,

-          zalecane stężenie tlenu < 0,2 g O2 / m3.

W przybliżeniu można stwierdzić czy zachodzi proces po uwalnianiu się pęcherzyków wolnego azotu na powierzchnię komory, należy pamiętać, że w temperaturze poniżej 50C proces zostaje zahamowany.

3.4.4.3.6. Czynniki wpływające na przebieg procesu nitryfikacji:

-          stężenie osadu w komorach 3 – 4 kg / m3 (zaleca się przedział górny),

-          stężenie tlenu w komorach 1,8 – 2,4 g O2 / m3 (maksymalnie 4,0 g O2 / m3),

-          obciążenie osadu ładunkiem zanieczyszczeń A < lub = 0,15 kg BZT5 / kg smo / d,

-          indeks osadowy osadu czynnego – około 100 cm3 / g,

-          wiek osadu czynnego W > 11 dób z uwagi na utlenienie grupy azotowej (nitryfikacja), zaleca się W = 12 – 24 dób.

 

Pozostałe podstawowe czynniki wpływające na utlenienie związków azotu i węgla:

-          temperatura optimum – 200C,

-          odczyn środowiska – pH 7,5 – 8,5,

-          brak substancji toksycznych, metali ciężkich.

 

Należy prowadzić:

systematyczny , codzienny pomiar stężenia osadu w komorach poprzez określenie jego ilości w cylindrze pomiarowym po 0,5 - godzinnej sedymentacji oraz dokonywać obserwacji ścieków surowych i oczyszczonych.

Ocena wizualna powyższych czynności oraz codzienne prace obsługowe powinny być odnotowane w dzienniku pracy oczyszczalni.

3.4.4.3.7. Pomiar i utrzymanie stężenia osadu w komorze.

Metodyka pomiaru:

Osad czynny nabiera się wciąż w tym samym miejscu z głębokości około 1,0 m i wlewa do wyskalowanego naczynia (lej Imhoffa, cylinder pomiarowy) o pojemności 1000 ml oraz odczytuje ilość po półgodzinnej sedymentacji.

Prawidłowa ilość przy dobrze sedymentującym osadzie powinna zawierać się w przedziale 300 – 400 ml / l  (częstotliwość – 2 razy na dobę), ale wielkość ta uzależniona jest też od indeksu osadu i okresowo może ilość w leju dochodzić do 950 ml/l bez wpływu na jakość ścieków oczyszczonych.

3.4.4.3.8. Odprowadzenie osadu nadmiernego

Po stwierdzeniu stężeń wyższych niż żądane, należy odprowadzić tyle osadu aby uzyskać właściwe stężenie w komorach. Przede wszystkim postępować według wskazówek specjalistycznego dozoru technologicznego.

 

3.4.4.3.9. W przypadku zauważenia wystąpienia przebarwień np.: żółte, popielate, czarno – brunatne, ewentualnie unoszenie się cząstek osadu w wodzie nadosadowej, należy przeanalizować proces oczyszczania w ostatnim okresie pod kątem czy były wykonywane zalecenia instrukcji, czy nie było awarii i niekontrolowanego zrzutu ścieków.

Jeżeli obsługa nie potrafi poprawić efektu oczyszczania we właściwym stopniu, zaleca się doraźne wykonanie pełnego zakresu badań, analiz ścieków i osadu.

Dalej należy postępować według wskazówek specjalistycznego dozoru technologicznego.

3.4.4.3.10. W przypadku całkowitego zaniku osadu w wyniku awarii, braku prądu czy zatrucia należy komory wyczyścić i rozpocząć hodowlę od nowa.

Powyższe operacje zaleca się wykonywać pod nadzorem technologicznym.

3.4.4.3.11. Recyrkulacja osadu czynnego z osadników wtórnych do komory rozdziału przed reaktorami biologicznymi oraz ilość osadu usuwanego jest jedną z podstawowych czynności pozwalających na utrzymanie odpowiedniego stężenia osadu czynnego w komorze tlenowej, a tym samym wpływa na regulowanie obciążenia osadu ładunkiem zanieczyszczeń oraz na wiek osadu, istotny zwłaszcza w procesie nitryfikacji.

Pełna recyrkulacja osadu jest szczególnie ważna, gdy występują trudności z utrzymaniem jego odpowiedniej ilości w komorze, odpowiedniego indeksu (IOO), a także w celu osiągnięcia jak najwyższego stopnia redukcji zanieczyszczeń.

3.4.4.3.12. Podczas eksploatacji oczyszczalni, należy zwracać szczególną uwagę na to, by do komór nie wpływały ścieki przemysłowe (oleje, smary, soda kaustyczna). Mogą one spowodować zatrucie osadu i jego częściowy lub całkowity zanik.

3.4.4.3.13. Po przerwie w dostarczeniu powietrza i powtórnym uruchomieniu dmuchaw, należy zwracać uwagę na równomierność napowietrzania ścieków (prawidłową pracę dyfuzorów).

W przypadku zauważalnego zmniejszania ilości pracujących dyfuzorów, należy zwiększyć ilość powietrza w dyfuzorach (włączyć pięć dmuchaw – przedmuchiwanie ewentualnych złogów).

3.4.4.3.14. 1 raz na 2 doby odwadniać ruszty napowietrzające, otwierając zawory odwadniające, znajdujące się przy segmentach rusztów.

3.4.5. Budynek dmuchaw

3.4.5.1. Opis technologiczny

 

W budynku dmuchaw zainstalowane są dmuchawy, których zadaniem jest dostarczenie powietrza do dyfuzorów zainstalowanych w komorach tlenowych.

Zainstalowano sześć dmuchaw o wydajności 73,3 m3 /min. każda. Pozwala to na dostarczenie tlenu w ilości około 300 kg / h z jednej dmuchawy, potrzebnego do przemian biochemicznych w ściekach.

W celu równomiernego natlenienia ścieków w zależności od zapotrzebowania jedna z dmuchaw sterowana jest falownikiem.

 

3.4.5.2. Opis techniczny

 

Obiekt, w którym występują urządzenia jest budynkiem parterowym. W hali, gdzie zainstalowane są dmuchawy znajduje się sterownia wyposażona w szafy elektryczne.

Sterowanie pracą dmuchaw odbywa się komputerowo (zdalnie) i ręcznie z pomieszczeń sterowni dmuchaw (lokalne).

W budynku rozdzielni szaf sterowniczych dmuchaw jest zamontowany falownik.

 

Wyposażenie:

  • dmuchawy – GM 80L produkcji AERZNER MASCHINEN FABRIC GmbH

(6 szt.),

-     moc silnika – 90 kW,

-          wydajność Q = 73,3 m3 / min.,

-          ciśnienie tłoczenia – 50,0 kPa.

3.4.5.3. Uwagi eksploatacyjne

 

3.4.5.3.1. Wykonywać przeglądy bieżące i remonty zgodnie z DTR.

3.4.5.3.2. Temperatura pracującej dmuchawy (głównie łożyska) może osiągnąć maksymalnie 1000C.

3.4.5.3.3. Utrzymywać ciągły dopływ świeżego powietrza do pomieszczenia dmuchaw.

3.4.5.3.4. Zwracać uwagę na stan przepustowości sitek wyłapujących zanieczyszczenia z rurociągów.

3.4.5.3.5. Utrzymywać układ filtra dmuchaw w czystości, czyszczenie musi być wykonywane zgodnie z DTR.

3.4.5.3.6. Eksploatację, przeglądy i remonty dmuchaw wykonywać zgodnie z DTR urządzenia.

3.4.5.3.7. Sposób czyszczenia sitka wyłapującego zanieczyszczenia:

Przed i za każdą siatką (filtr powietrza na rurociągu) znajdują się manometry.

W czasie normalnej pracy ciśnienie na manometrze za siatką obniży się, jest to wskazówka do jej oczyszczenia.

Aby wyjąć siatkę trzeba rozkręcić kołnierz, który ją mocuje, po oczyszczeniu siatkę należy ponownie umieścić na swoim miejscu.

W/w czynności wykonywać po uprzednim odcięciu dopływu powietrza do rurociągu pod nadzorem głównego mechanika.

 

3.4.6. Osadniki wtórne radialne

 

3.4.6.1. Opis technologiczny

 

W osadnikach wtórnych stworzone są warunki zwolnionego przepływu, dzięki czemu występuje zjawisko sedymentacji kłaczków osadu czynnego.

Dobrze eksploatowany osad charakteryzuje się dużymi ciężkimi kłaczkami o dużej zdolności do sedymentacji i lepienia się. Pracujące zgarniacze osadu zapobiegają zaleganiu osadu na dnie zbiorników i jednocześnie przenoszą go do lejów osadowych, skąd poprzez rurociąg przepływa do przepompowni osadu recyrkulowanego i nadmiernego.

Zgarniacze na powierzchni transportują części pływające, osad flotujący do koryt, skąd następuje odpływ kanalizacją zakładową do przepompowni operacyjnej ścieków zakładowych. Ścieki oczyszczone przepływają korytami z przelewami pilastymi umieszczonymi na obwodzie osadników i odprowadzane są do przepompowni ścieków oczyszczonych lub rowu.

 

 

 

 

3.4.6.2. Opis techniczny

 

Osadniki wtórne są żelbetowymi zbiornikami, przepływ osadu ze ściekami odbywa się radialnie.

 

  1. Parametry osadnika:

-          średnica D = 36 m,

-          wysokość ściany bocznej H = 4,5 m,

-          wysokość leja osadowego H = 6,2 m,

-          średnica leja osadowego D = 6 m.

 

  1. Wyposażenie:

-          zgarniacz osadu,

-          pompa zatapialna PZM 0,37 kW,

-          rura centralna o średnicy Ø 2 m,

-          płaszcz stalowy o średnicy Ø 6 m.

 

3.4.6.3. Uwagi eksploatacyjne

 

3.4.6.3.1. Najczęściej występującym zakłóceniem w pracy osadnika jest wynoszenie większej ilości osadu czynnego na powierzchnię osadnika. Jeżeli wypływający osad występuje w postaci brył , ma barwę ciemną i lekko zgniły zapach, oznacza to, że na dnie osadnika zalega od dłuższego czasu osad i zaczyna zagniwać. Przyczyną jest nieprawidłowa praca zgarniacza lub brak lub zbyt mała wydajność recyrkulacji zewnętrznej.

Jeżeli wypływający osad ma właściwą barwę (brązowo – złocistą), nie ma zgniłego zapachu, znaczy to, że przyczyny należy szukać w zjawisku podwyższonego indeksu Mohlmana,. Decyzje zaradcze podejmuje technolog oczyszczalni.

W celu zapobieżenia negatywnym skutkom tego zjawiska należy:

-          zwiększyć stopień recyrkulacji osadu czynnego do komory napowietrzania,

-          stosować codziennie odprowadzenie osadu nadmiernego poza układ oczyszczania, w celu utrzymania zalecanego stężenia osadu, a tym samym obciążenia osadnika wtórnego masą zawiesin.

3.4.6.3.2. Występowanie tzw. przebicia hydraulicznego w osadniku polega na wzburzeniu zalegającego na dnie leja osadu, na skutek zbyt dużego ponadnormatywnego napływu ścieków do osadnika /deszcze, roztopy/. Przyczyna tego może być też mała recyrkulacja zewnętrzna osadu.

3.4.6.3.3. Podstawowym obowiązkiem obsługi przy osadnikach jest utrzymanie ich w czystości, w tym szczególnie odpływowych koryt pilastych.

3.4.6.3.4. Zainstalowane na osadnikach zgarniacze powinny podlegać bieżącej konserwacji, kontroli i obsłudze, zgodnie z ich DTR i instrukcją stanowiskową.

 

3.4.7. Przepompownia osadu recyrkulowanego i nadmiernego

 

3.4.7.1. Opis technologiczny

Przepompownia osadu recyrkulowanego i nadmiernego ma za zadanie przetransportowanie osadu biologicznego wpływającego do niej z osadników wtórnych do komory rozdziału przed reaktorami biologicznymi i do zagęszczaczy grawitacyjnych w formie osadu nadmiernego.

 

3.4.7.2. Opis techniczny

Przepompownia osadu to zbiornik żelbetowy o wymiarach:

-          długość – 7,5 m,

-          szerokość – 3,0 m,

-          głębokość – 3,9 m,

 

Wyposażenie:

  • pompy produkcji firmy FLYGT typu 3201.180 (2 szt.)

- moc 22 kW,

- wydajność rzeczywista 180 l / s – 220 l / s

  • pompy typu FLYGT 3102.180 (2 szt.)

- moc – 3,1 kW,

- wydajność rzeczywista – 15 l / s.

Sterowanie pomp odbywa się automatycznie za pomocą sond poziomów i zdalnych nastaw w komputerze sterującym.

 

3.4.7.3. Uwagi eksploatacyjne

 

3.4.7.3.1. Przy wykonywaniu czynności konserwacyjnych lub przeglądowych pracować powinny minimum dwie osoby.

3.4.7.3.2. Do obowiązków obsługi należy wykonywanie bieżącej konserwacji pomp i urządzeń sterujących oraz usuwanie usterek i awarii w celu utrzymania obiektów przepompowni w stanie pełnej sprawności.

3.4.7.3.3. Konserwacje i przeglądy pomp dokonuje się zgodnie z ich DTR i instrukcją stanowiącą obsługę eksploatacyjną.

3.4.7.3.4. Wszelkie awarie instalacji elektrycznych może usuwać pracownik posiadający odpowiednie uprawnienia elektryczne.

3.4.7.3.5. Najczęściej spotykane trudności eksploatacyjne przepompowni polegają na:

-          pompa nie włącza się samoczynnie po doprowadzeniu ścieków do przewidzianego poziomu, należy sprawdzić stan czystości i sprawności wyłączników,

-          pompa ma zbyt niską wydajność lub całkowicie przestaje działać, należy sprawdzić czy rurociągi i armatura nie uległy zapchaniu, czy nie nastąpiła awaria ze strony zasilania elektrycznego jak np.: spadek napięcia, za duży pobór prądu itp.

3.4.7.3.6. W przypadku trudności z ustaniem powodu zakłóceń, pompę należy wyłączyć z eksploatacji i poddać ją remontowi.

3.4.7.3.7. Wskazane jest okresowe badanie wydajności pomp, co umożliwia wcześniejsze zapobieganie ewentualnym awariom.

3.4.7.3.8. Należy prowadzić przełączanie kolejności pracy pomp w cyklu równomierności zużycia.

3.4.7.3.9. Do obowiązków obsługi należy utrzymywanie czystości w komorze pomp i wokół przepompowni.

 

3.4.8. Zagęszczacze osadu

 

3.4.8.1. Opis technologiczny

 

Osad nadmierny kierowany jest do zagęszczaczy grawitacyjnych celem zagęszczenia i zmniejszenia jego uwodnienia, co znacznie zmniejsza objętość osadu odprowadzanego do WKFo poprzez pompownię operacyjną przy WKFo lub stacji zagęszczania osadów.

Woda nadosadowa odpływa poprzez przelewy pilaste koryt do zbiornika wyrównawczego cieczy nadosadowej.

Praca zagęszczaczy osadu – ciągła / 1 lub 2 wg potrzeb – decyduje gł. technolog/.

 

3.4.8.2. Opis techniczny

 

Zagęszczacz to zbiornik żelbetowy, okrągły, typu ZGPp – 7,5 o wymiarach:

-          średnica – 7,5 m,

-          wysokość czynna zbiornika - 2,5 m,

-          pojemność czynna – 133 m3.

Doprowadzenie osadu nadmiernego do zagęszczaczy odbywa się przewodem (górą) poprzez rurę centralną mającą wylot przy dnie zbiornika.

Zagęszczony osad odprowadzany jest z dna zagęszczaczy do komory pomp przepompowni operacyjnej na WKFo.

 

3.4.8.3. Uwagi eksploatacyjne

 

3.4.8.3.1. Należy prowadzić kontrolę i regulację równomiernego napływu osadu do zagęszczaczy, regulację poprzez dławienie na zasuwach.

3.4.8.3.2. Do obowiązków należy także utrzymywanie  w czystości mieszadła prętowego, przelewu koryt pilastych i ścian zagęszczaczy.

3.4.8.3.3. Przeglądy, konserwację i remonty należy przeprowadzać zgodnie z DTR.

 

 

3.4.9. Przepompownia operacyjna przy Wydzielonych Komorach Fermentacyjnych otwartych

 

3.4.9.1. Opis technologiczny

Przepompownia operacyjna przy WKFo należy do wielofunkcyjnych, zlokalizowane są tutaj pompy służące do:

-          przetłaczania zagęszczonego osadu nadmiernego do WKFo,

-          przetłoczenia osadu wstępnego do WKFo,

-          przetłoczenia ścieków socjalno – bytowych, wód odciekowych, wód nadosadowych oraz ścieków dowożonych taborem asenizacyjnym na początek układu oczyszczania.

-          tłoczenia wstępnie zagęszczonego osadu do stacji zagęszczania osadów

 

3.4.9.2. Opis techniczny

Pompownie zagęszczonego osadu nadmiernego

Zadaniem przepompowni jest przetłoczenie zagęszczonego osadu nadmiernego do otwartej wydzielonej komory fermentacyjnej WKFo /przy wyłączonej z eksploatacji stacji zagęszczania osadów. Jak stacja zagęszczania jest czynna pompownia jest nie wykorzystywana/.

Stanowi ona część przepompowni operacyjnej. Posiada wydzielony zbiornik czerpalny, w którym zainstalowano dwie pompy produkcji HOMA, natomiast armatura została umieszczona we wspólnej hali.

Każda pompa tłoczy osad przewodem stalowym o średnicy nominalnej Ø 80 mm do wspólnego rurociągu tłocznego o średnicy Ø 100 mm. Rurociąg ten jest wspólny dla tłoczenia zagęszczonego osadu nadmiernego i osadu wstępnego.

Na przewodach tłocznych każdej pompy zainstalowano zawory zwrotne i zasuwy odcinające oraz przewody do odpowietrzania rurociągów tłocznych.

 

Wymiary zbiornika czerpalnego:

-          długość – 3,5 m,

-          szerokość – 3,5 m,

-          wysokość całkowita – 7,7m.

Wyposażenie:

-          pompy produkcji niemieckiej firmy HOMA (2 szt.)

typ TP – 70M 30 / 4D

moc 3,0 kW

wydajność rzeczywista 28 m3 / h

-          sondy poziomów minimalnych i maksymalnych automatycznej pracy pomp,

-          wyciągarka ręczna montażu i demontażu pomp (żurawiki).

 

PRZEPOMPOWNIA OSADU WSTĘPNEGO

Zadaniem przepompowni jest przetłoczenie osadu wstępnego doprowadzonego w sposób okresowy z osadników wstępnych do otwartej wydzielonej komory fermentacyjnej WKFo.

Przepompownia osadu wstępnego stanowi część przepompowni operacyjnej.

Posiada wydzielony zbiornik czerpalny, w którym zainstalowano dwie pompy produkcji HOMA. Zbiornik ten jest zblokowany z pozostałymi zbiornikami czerpalnymi, armatura natomiast została umieszczona we wspólnej hali.

Każda pompa tłoczy osad przewodem stalowym o średnicy Ø 80 mm do wspólnego rurociągu tłocznego o średnicy Ø 100 mm.

Rurociąg ten jest wspólny dla osadu wstępnego i zagęszczonego osadu nadmiernego. Na przewodach tłocznych każdej pompy zainstalowane są zawory zwrotne (klapowe), zasuwy odcinające i przewody do odpowietrzania rurociągów tłocznych.

 

Wymiary zbiornika czerpalnego:

-          długość – 4,5 m,

-          szerokość – 3,5 m,

-          wysokość całkowita – 5,4 m.

Wyposażenie:

-          pompy produkcji niemieckiej firmy HOMA (2 szt.)

typ TP – 70M25 / 4D

moc 2,5 kW

wydajność rzeczywista 24 m3 / h

-          wyłączniki pływakowe automatycznej pracy pomp (3 szt.),

-          wyciągarka ręczna – wspólna z przepompownią zakładową.

 

PRZEPOMPOWNIA ŚCIEKÓW ZAKŁADOWYCH

 

3.4.9.1. Opis technologiczny

Zadaniem przepompowni jest przetłoczenie ścieków socjalno – bytowych, wód odciekowych i wód nadosadowych oraz ścieków dowożonych na początek układu oczyszczania do komory wytłumienia przed kratami.

 

3.4.9.2. Opis techniczny

-          pompa FLYGT typ 3201.180 (2 szt.),

-          moc 22 kW,

-          rurociągi stalowe Ø150 mm,

-          dwie zasuwy odcinające,

-          dwa zawory zwrotne klapowe Ø150 mm,

-          wyłączniki pływakowe typu MAC –3.

 

3.4.9.3. Uwagi eksploatacyjne

-          okresowe usuwanie piasku gromadzącego się na dnie zbiornika,

-          przegląd pomp zgodnie z harmonogramem przeglądów (dwa razy w roku),

-          przegląd i konserwacja armatury odcinającej,

-          na zimę przykrycie zbiornika pokrywami z płyty obornickiej.

3.4.10. Stacja zagęszczania osadu nadmiernego

 

3.4.10.1.Opis technologiczny

W skład zespołu zagęszczania osadu wchodzą:

-          pompa osadu

-          zespół dozowania polielektrolitu,

-          wirówka dekantacyjna,

3.4.10.1.1.  Osad zagęszczony w zagęszczaczach grawitacyjnych spływa grawitacyjnie do pompowni operacyjnej z której tłoczony jest pompowo do stacji zagęszczania i na pompę jednośrubową którą tłoczony jest z odpowiednią wydajnością do wirówki. Do rurociągu tłocznego dostarczany jest roztwór polielektrolitu aby zwiększyć efekt odwadniania.

3.4.10.1.2.  Dawkowanie polielektrolitu to proces przygotowania osadu. Celem przygotowania osadu jest przekształcenie bezpostaciowej struktury osadu w osad o strukturze porowatej (łatwej do odwodnienia).Przygotowanie osadu zależy od metody odwadniania. Do rozwiązań odwodnień niskociśnieniowych(np.: wirówka) stosowane są właśnie polielektrolity kationowe.

3.4.10.1.3.  Mechanizm działania polielektrolitu opiera się głównie na adsorpcji aktywności ich grup funkcyjnych, które łączą się z powierzchnią cząstek fazy stałej dzięki wiązaniom wodorowym oraz na obniżeniu potencjału elektrokinetycznego i ich flokulacji.

3.4.10.1.4.  Dla substancji zawierających dużo substancji organicznych, bardziej skuteczne są polielektrolity kationowe. Osad z roztworem polielektrolitu dostarczany jest do wirówki, gdzie następuje rozdział osadu zagęszczonego i odcieku.

Rozdzielenie odbywa się w poziomym cylindryczno – stożkowym bębnie wirówki zawierającym ślimak wygarniający. Ślimak wiruje w kierunku zgodnym z obrotami bębna lecz z niewielką różnicą obrotów i transportuje osad do wyrzutnika znajdującego się w części stożkowej bębna.

3.4.10.1.5.  Mieszanina odprowadzana jest do bębna centralną rurą znajdującą się wewnątrz ślimaka wygarniającego, który posiada otwory wyrzutowe i przez nie wskutek siły odśrodkowej mieszanina wyrzucana jest na wewnętrzną powierzchnię bębna. Tutaj następuje proces rozdziału mieszaniny, tworzą się dwa pierścienie  - ciała stałego bezpośrednio na ściance bębna oraz cieczy ponad ciałem stałym. Ciecz przelewa się do obudowy, skąd grawitacyjnie opuszcza wirówkę.

3.4.10.1.6.  Osad z wirówki tłoczony jest pompowo do WKFo.

 

Wyposażenie:

-          wirówka – WD 35-3,5 – Spomasz Wronki,

-          pompa osadu typ NE 69 NETZCH – 2szt.,

-          pompa polielektrolitu typ PSR 20

-          automat do roztwarzania polimeru FBA –1 firmy Allied Coloids ze zbiornikiem roztwarzającym 1,6 m3 i zbiornikami magazynującymi 2 x 1m3

 

3.4.10.2.Uwagi eksploatacyjne

 

3.4.10.2.1.  Wykonywać przeglądy główne i bieżące zgodnie z DTR urządzeń.

3.4.10.2.2.  Przygotowywać roztwór polielektrolitu w zależności od potrzeb wirowania osadu.

3.4.10.2.3.  Po każdorazowym odwirowaniu osadu, wirówkę należy dokładnie umyć i oczyścić z pozostałych frakcji.

3.4.10.2.4.  Należy zwrócić uwagę na terminowe smarowanie łożysk wirówki.

3.4.11. Wydzielone komory fermentacyjne otwarte

 

3.4.11.1.Opis technologiczny

 

Wydzielone komory fermentacyjne służą do przeróbki osadów ściekowych na drodze beztlenowego rozkładu substancji organicznych, któremu towarzyszy wydzielanie gazu fermentacyjnego i wody.

Głównym zadaniem WKFo jest zbieranie i przetrzymywanie w warunkach beztlenowych zagęszczonych osadów biologicznych i osadów wstępnych z osadnika wstępnego.

 

3.4.11.2. Opis techniczny

 

Wydzielone komory fermentacyjne otwarte wykonane są w postaci powierzchniowych zbiorników żelbetowych (2 szt.), o wymiarach 80 x 65 x 5 (m).

Do  WKFo doprowadzany jest osad zagęszczony z zagęszczaczy i osad wstępny z osadnika wstępnego przepompowany z przepompowni operacyjnej.

Po przefermentowaniu osad tłoczony jest na wirówkę, wody nadosadowe sprowadzane są do zbiornika wyrównawczego.

Mieszanie komór WKFo odbywa się przy pomocy dwóch mieszadeł produkcji FLYGT.

 

Wyposażenie:

-          mieszadło FLYGT SR 4680.410 (4 szt.).

3.4.11.3.Uwagi eksploatacyjne

 

3.4.11.3.1.  Osad przenoszony do komory nie powinien zawierać nadmiaru wód nadosadowych (sprawna praca zagęszczaczy).

3.4.11.3.2.  Należy na bieżąco doprowadzać wody miedzyosadowe.

3.4.11.3.3.  Utrzymywać odczyn osadu w zakresie pH 7 – 7,5.

3.4.11.3.4.  Nie usuwać kożucha powstałego na powierzchni komory, którego optymalna grubość powinna wynosić 0,8 – 1 m.

3.4.11.3.5.  Praca WKFo powinna być prowadzona naprzemiennie.

3.4.12. Budynek odwadniania osadu

 

3.4.12.1.    Opis technologiczny

W skład zespołu odwadniania osadu wchodzą:

-          zespół dozowania polielektrolitu,

-          stacja higienizacji osadu,

-          wirówka dekantacyjna,

-          WKFo.

3.4.12.1.1.  Osad zagęszczony z WKFo tłoczopny jest pompą jednośrubową do wirówki. Do rurociągu tłocznego dostarczany jest roztwór polielektrolitu aby zwiększyć efekt odwadniania.

3.4.12.1.2.  Dawkowanie polielektrolitu to proces przygotowania osadu. Celem przygotowania osadu jest przekształcenie bezpostaciowej struktury osadu w osad o strukturze porowatej (łatwej do odwodnienia).Przygotowanie osadu zależy od metody odwadniania. Do rozwiązań odwodnień niskociśnieniowych(np.: wirówka) stosowane są właśnie polielektrolity kationowe.

3.4.12.1.3.  Mechanizm działania polielektrolitu opiera się głównie na adsorpcji aktywności ich grup funkcyjnych, które łączą się z powierzchnią cząstek fazy stałej dzięki wiązaniom wodorowym oraz na obniżeniu potencjału elektrokinetycznego i ich flokulacji.

3.4.12.1.4.  Dla substancji zawierających dużo substancji organicznych, bardziej skuteczne są polielektrolity kationowe. Osad z roztworem polielektrolitu dostarczany jest do wirówki, gdzie następuje rozdział osadu zagęszczonego i odcieku.

Rozdzielenie odbywa się w poziomym cylindryczno – stożkowym bębnie wirówki zawierającym ślimak wygarniający. Ślimak wiruje w kierunku zgodnym z obrotami bębna lecz z niewielką różnicą obrotów i transportuje osad do wyrzutnika znajdującego się w części stożkowej bębna.

3.4.12.1.5.  Mieszanina odprowadzana jest do bębna centralną rurą znajdującą się wewnątrz ślimaka wygarniającego, który posiada otwory wyrzutowe i przez nie wskutek siły odśrodkowej mieszanina wyrzucana jest na wewnętrzną powierzchnię bębna. Tutaj następuje proces rozdziału mieszaniny, tworzą się dwa pierścienie  - ciała stałego bezpośrednio na ściance bębna oraz cieczy ponad ciałem stałym. Ciecz przelewa się do obudowy, skąd grawitacyjnie opuszcza wirówkę.

3.4.12.1.6.  Faza stała transportowana jest ślimakiem do stożkowej części bębna, wynurza się ponad lustro cieczy, podlega dosuszeniu i wyrzutnikiem usuwana jest na zewnątrz obudowy, skąd przenośnikami transportowana jest do stacji higienizacji osadu.

3.4.12.1.7.  W stacji odwadniania osad zostaje wymieszany z wapnem palonym, które dostarczane jest podajnikiem ślimakowym z zasobnika w porcjach 4,5 – 5 części osadu – 1 część wapna. Do zasobnika wapna doprowadzone jest sprężone powietrze, które zapobiega zbryleniu się wapna i jego swobodnemu opadaniu do dozownika wapna. Po wymieszaniu osad transportowany jest przenośnikiem ślimakowym na zewnątrz stacji na środek transportowy, którym osad jest wywożony na plac składowy.

3.4.12.1.8.  Wymieszanie osadu z wapnem palonym powoduje wytworzenie się wysokiej temperatury na skutek reakcji wapna z wodą zawartą w osadzie. Temperatura reakcji wynosi ponad 800C. W tej temperaturze ulegają zniszczeniu bakterie ColiSalmonella.

 

Wyposażenie:

-          wirówka – HYSEP MD 44 oraz AWP – 45,

-          pompa osadu typ SP16FB1 – 55 kW,

-          pompa polielektrolitu typ SP6FB1 – 1,5 kW (2 szt.),

-          stacja przygotowania polielektrolitu,

-          macerator typ ABM 20S – 2,

-          stacja higienizacji osadu.

 

3.4.12.2. Opis techniczny: stacja flokulacji (dozowania polielektrolitu)

 

Stacja flokulacji składa się ze zbiornika magazynowego polielektrolitu wyposażonego w podnośnik próżniowy do nasypywania flokulantu. Sproszkowany polielektrolit odmierza się dozownikiem do reduktora – strumieniem, skąd w wymaganych proporcjach wstępnie mieszany jest z wodą. Dalsze mieszanie i dojrzewanie roztworu następuje w zbiorniku zasobowym.

Przygotowany roztwór kierowany jest przez elektrozawory do zbiornika magazynowego roztworu, skąd dozowany jest do układu technologicznego (rurociągu tłoczącego osad).

 

3.4.12.2.1.  Wyposażenie stacji dozowania polielektrolitu:

-          zbiornik magazynowy polielektrolitu, wyposażony w podnośnik próżniowy i dozownik typu PV 300,

-          dozownik polielektrolitu (sproszkowanego) typu MT 63 B 4/1,

-          zbiornik zarobowy o pojemności 1 m3, wyposażony w mieszadło typu MT 60 B 4/Ib,

-          zbiornik magazynowy polielektrolitu (roztworu) o pojemności 1 m3,

-          pompa podająca polielektrolit typu SP 6FB1.

3.4.12.2.2.  Zespół odwadniania osadu

W skład tego zespołu wchodzą:

-          pompa podająca osad do wirówki typu SP 16FB1,

-          wirówka sedymentacyjna HYSEP typu MD 44 lub AWP 45.

3.4.12.2.3.  Zespół higienizacji osadu

W skład zespołu wchodzą:

-          przenośnik wstęgowy ECOCELKON PUCK (2 szt.),

-          zbiornik magazynowy pośredni wapna (1 szt.),

-          podajnik wapna,

-          zbiornik magazynowy wapna (silos).

Jest to rozwiązanie indywidualne.

 

3.4.12.3.  Uwagi eksploatacyjne

 

3.4.12.3.1.  Wykonywać przeglądy główne i bieżące zgodnie z DTR urządzeń.

3.4.12.3.2.  Przygotowywać roztwór polielektrolitu w zależności od potrzeb wirowania osadu.

3.4.12.3.3.  Wirówka nie może pracować bez uruchomienia przenośnika ślimakowego osadu odwodnionego.

3.4.12.3.4.  Po każdorazowym odwirowaniu osadu, wirówkę należy dokładnie umyć i oczyścić z pozostałych frakcji.

3.4.12.3.5.  Należy zwrócić uwagę na terminowe smarowanie łożysk wirówki.

3.4.12.3.6.  W czasie pracy przenośnika ślimakowego, należy sprawdzać czy nie grzeje się silnik napędzający przenośnik, co może być wynikiem przeciążenia.

3.4.12.3.7.  Podczas dłuższej przerwy, należy ze względów sanitarnych dokładnie oczyścić przenośnik z resztek osadu.

3.4.12.3.8.  Gospodarka osadowa:

Ustabilizowany osad w swoim składzie może posiadać metale ciężkie oraz inne substancje toksyczne.

Przed wykorzystaniem go w rolnictwie należy przebadać jego toksyczność. Jeżeli zawartość w/w substancji przekroczy dopuszczalne normy, wówczas osad nie powinien być wykorzystywany w rolnictwie ani ogrodnictwie.

Wykorzystywać go można w zalesianiu, zagospodarowywaniu nieużytków piaszczystych (np.: żwirownie) po uprzednim wymieszaniu go z glebą. Ustabilizowany osad z dodatkiem wapna stanowi doskonały nawóz.

 

3.4.13. Stacja dozowania kwasu octowego

3.4.13.1.        Opis techniczno – technologiczny

Stacja dozowania kwasu octowego zlokalizowana jest po południowej stronie osadników wstępnych pomiędzy drogą dojazdową do punktu zlewnego a osadnikami wstępnymi. Stacja składa się ze zbiornika dwupłaszczowego z PEHD i pompowni dozującej wyposażonej w 2 pompki dozujące. Rurociągi tłoczne od obu pomp doprowadzone będą przed kraty schodkowe i do komór denitryfikacji. Ręcznie będzie dokonywany wybór miejsca dozowania chemikaliów (przed kraty czy do komór denitryfikacji).

Zapewnienie w ściekach oczyszczonych wymaganych stężeń zanieczyszczeń zmusza do zastosowania wysokoefektywnych procesów usuwania azotu. Okresowo może zdarzać się, że dostarczane lotne kwasy tłuszczowe (LKT) i predenitryfikacja osadu recyrkulowanego nie wystarczą aby otrzymać wymagane stężenie azotu ogólnego w ściekach oczyszczonych. W tym przypadku konieczne będzie dozowanie kwasu octowego, aby dostarczyć odpowiednią ilość węgla niezbędnego do procesu denitryfikacji. Po stwierdzeniu przekroczenia stężenia azotu ogólnego w ściekach oczyszczonych zostanie uruchomiona stacja dozowania kwasu octowego. Ilość dozowanego kwasu zostanie ustalona na podstawie wielkości przekroczenia stężenia azotu ogólnego w ściekach oczyszczonych i ilości dopływających ścieków do oczyszczalni.

 

 

 

3.4.13.2.        Wyposażenie

 

3.4.13.2.1.  Zbiornik dwupłaszczowy z PEHD

V = 25 m3 D = 2500mm              L = 5780mm

Numer produkcji: 2698 – 14338 L – 6094

Medium: kwas octowy do 75%

3.4.13.2.2.  Radarowy pomiar poziomu – leveiflex M FMP 40

Wibracyjny sygnalizator poziomu – ligui phant M FTL 50

Sonda przecieku ELH

Zawór bezpieczeństwa typ : BM1K

Absorber par.

 

3.4.13.2.3.  Przepływomierz:

ABB ser. Nr DF41F / 010392

DN 80/PN 40

Materiał: sstel / PTFE                  2005 r.

 

3.4.13.2.4.  Pompownia dozująca – pompki do kwasu octowego Milton Roy szt.2

Nr.1

Model  E 732 – 26 S

Seria  0506961722 – 1

230 V,      50/60 Hz                     0.50 A

Max  wydajność 30 l/h, max ciśnienie 4,1 bar

 

Nr.2

Model  E 732 – 26 S

Seria  0506961722 – 2

230 V.a.c. 50/60 Hz                     0.50 A

Max  wydajność 30 l/h, max ciśnienie 4,1 bar

 

 

3.4.13.3.        Uwagi i czynności eksploatacyjne

3.4.13.3.1.  Czynności eksploatacyjne w pompowni polegają na bieżącej kontroli pracy pomp, dozorowaniu poziomu w zbiorniku kwasu octowego (wskaźnik poziomu znajduje się na szafie S06 oraz na odpowiedniej stronie w komputerze) w przypadku pracy pomp w trybie automatycznym lub ręcznym, kontroli szczelności zbiornika (informacja w komputerze na podstawie przetwarzania sygnałów z odpowiednich czujników szczelności) oraz ustawianiu odpowiedniej wydajności pomp w zależności od potrzeb technologicznych.

3.4.13.3.2.  Dawka kwasu octowego uzależniona jest od zawartości azotanów w odpływie z komór denitryfikacji oraz ilości napływających ścieków.

Dawkę można ustalić na podstawie poniższej tabeli i obliczeń.

Parametry technologiczne dozowania kwasu octowego lub etanolu na 1 m3 ścieków

Azotany do usunięcia

Dawka kwasu octowego

litrów na 1 m3

litrów na 100 m3

1 g NO3-N/m3

0,0044

0,44

2 g NO3-N/m3

0,0088

0,88

3 g NO3-N/m3

0,0132

1,32

4 g NO3-N/m3

0,0176

1,76

5 g NO3-N/m3

0,022

2,20

6 g NO3-N/m3

0,0264

2,64

7 g NO3-N/m3

0,0308

3,08

8 g NO3-N/m3

0,0352

3,52

 

Ustalenie ilości dozowanego kwasu według informacji projektanta P. K. Gójskiego tj:

-        na zbicie 1g NNO3 potrzeba 5 g ChZT

-        1 litr kwasu = 1135 g ChZT

-        dostarczony kwas to roztwór 50% czyli 1l = 567,5 g ChZT a więc

-        1 litr posiadanego kwasu zbija 113,5 g NNO3

Teoretycznie przy napływie ścieków surowych np.: 15 000 m3/d dawka 430 l/d powinna zbić 3,25 g/NNO3 z m3.

 

3.4.13.3.3.  W trybie ręcznym sterowanie wydajnością pompy odbywa się poprzez regulację nastawy prędkości oraz regulację nastawy skoku na podstawie rzeczywistej wydajności pomp.

W trakcie rozruchu zbadano rzeczywistą wydajność pomp w l/h, którą przedstawia poniższa tabela:

 

Częstotliwość

Skok (grube pokrętło)

 

20

40

60

80

100

20

1,13

2,25

3,38

4,51

5,64

40

3,36

6,70

10,0

13,4

16,8

60

5,04

10,0

15,1

20,1

25,2

80

6,70

13,4

20,1

27,0

33,6

100

10,3

20,6

31,0

41,3

51,6

 

Powyższą tabelę należy traktować tylko orientacyjnie ponieważ wydajność pomp uzależniona jest od gęstości kwasu która zależna jest od temperatury oraz stopnia zużycia pompy. Dlatego okresowo należy badać rzeczywistą wydajność.

3.4.13.3.4.  Okresowo, po zmianie wydajności pompy dozującej należy przeprowadzić sprawdzenie rzeczywistego wydatku pompy ( przez podstawienie naczynia na tłoczeniu i sprawdzenie objętości w badanej jednostce czasowej przeliczonej na wydajność godzinową ) w celu ewentualnego doregulowania ustalonej wydajności. Zmiana wydajności pompki poprzez regulację pokrętłem skoku może się odbywać tylko podczas pracy pompki. Zabrania się wszelkich regulacji podczas postoju, gdyż grozi to uszkodzeniem pompy dozującej.

3.4.13.3.5.  Dokonywać przeglądów bieżących w wyniku codziennych czynności konserwacyjno -obsługowych. Wszelkie usterki i nieprawidłowości winny być usuwane niezwłocznie.

3.4.13.3.6.  Zwracać uwagę w okresie zimowym, czy nie nastąpiła krystalizacja kwasu w układzie dozującym ( przy wyłączonej pompie ).

3.4.13.3.7.  Kwas octowy powinien być dostarczany specjalistycznym samochodem dostawczym bezpośrednio od producenta lub dystrybutora. Należy zachować szczególną ostrożność przy przepompowywaniu kwasu octowego z cysterny do zbiornika magazynowego z uwagi na właściwości żrące kwasu. Stosować odpowiednie środki ochronne z godnie z kartą charakterystyki produktu. Przepompowywanie odbywa się przez pracowników dostawcy przy nadzorze ze strony pracowników obsługi eksploatacyjnej. Ilość przepompowanego kwasu określa zamontowany przepływomierz. Ewentualną zawartość kwasu z węża należy wprowadzić do studzienki spustowej znajdującej się w miejscu spustu a ewentualne wycieki spłukać do studzienki. Czas magazynowania jest nieograniczony.

3.4.13.3.8.  Obsługa armatury technologicznej - po przerwach w eksploatacji stacji dozowania kwasu octowego ( wynikających z braku konieczności dozowania) przed jej ponownym załączeniem do eksploatacji należy sprawdzić otwarcie lub zamknięcie poszczególnych zaworów technologicznych.

 

3.4.14. Punkt zlewny ścieków dowożonych (zbiorniki retencyjne)

3.4.14.1.        Opis techniczno – technologiczny

Stacja zlewna ścieków dowożonych i zbiorniki retencyjne służą przyjęciu na oczyszczalnię i okresowemu zretencjonowaniu ścieków specjalnych, które nie mogą być w całej przywiezionej objętości zrzucane do procesu technologicznego.

Wykonano punkt przyjęcia ścieków z sześcioma stalowymi zbiornikami retencyjnymi o pojemności 15 m3 każdy wyposażonych w sondy poziomu wraz z systemem rur spustowych i zasilających zbiorniki, umożliwiających stopniowy spust ścieków ze zbiorników i dystrybucję różnych rodzajów ścieków do poszczególnych zbiorników.

Wykonany grawitacyjny system zasuw i połączeń umożliwiają niezależny spust do komory ścieków surowych lub komory osadów wstępnych przy pompowni operacyjnej.

W celu określenia natężenia spustu oraz możliwie precyzyjnej regulacji ilości spuszczanych ścieków specjalnych wykonano pośrednie studnie rewizyjne z kinetami umożliwiającymi wizualne stwierdzenie ilości płynących ścieków.

 

3.4.14.2.        Wyposażenie:

-          6 zbiorników retencyjnych o V = 15 m3 każdy

-          w każdym zbiorniku sonda poziomu

-          rozdzielacz ścieków z sześcioma zaworami kulowymi

-          tablica sygnalizacji wielkości poziomu w zbiornikach

-          sygnalizacja wizualna i dźwiękowa poziomu ścieków

 

3.4.14.3.        Uwagi i czynności eksploatacyjne

Czynności eksploatacyjne polegają na:

-          bieżącej kontroli poziomu w zbiornikach retencyjnych,

-          kierowaniu ścieków do odpowiedniego zbiornika,

-          dokonywaniu spustów ze zbiorników do pompowni operacyjnej

-          utrzymywaniu w czystości obiektu, a szczególnie spłukiwaniu terenu operacji wozów asenizacyjnych.

3.4.15. Komora predenitryfikacji osadu recyrkulowanego pompownia ścieków surowych do komory predenitryfikacji

3.4.15.1.        Opis techniczno – technologiczny

3.4.15.1.1.  Zapewnienie w ściekach oczyszczonych wymaganych stężeń zanieczyszczeń zmusza do zastosowania wysokoefektywnych procesów usuwania azotu. Jednym z tych procesów jest denitryfikacja osadu recyrkulowanego zwana predenitryfikacją aby rozróżnić ją od denitryfikacji prowadzonej w reaktorach biologicznych. Wprowadzenie tego procesu do układu technologicznego oczyszczalni ścieków przynosi dwie korzyści. Po pierwsze usprawnia proces biologicznej defosfatacji (mniej azotanów w komorze beztlenowej, które spowalniają proces defosfatacji), a po drugie zmniejsza ilość azotanów w ściekach oczyszczonych odpływających do odbiornika.

3.4.15.1.2.  Proces denitryfikacji osadu recyrkulowanego może być prowadzony bez dodawania ścieków surowych lub z dodatkiem ścieków surowych. Bez dodawania ścieków surowych proces przebiega z wykorzystaniem węgla endogenicznego. Dodanie niewielkiej ilości ścieków surowych (czyli związków węgla) usprawnia proces denitryfikacji.

3.4.15.1.3.  Przewiduje się możliwość prowadzenie procesu denitryfikacji według dwóch sposobów w zależności od skuteczności procesów. W przypadku niskiej skuteczności procesu denitryfikacji konieczne będzie dodawanie ścieków surowych. Ścieki surowe dostarczane są pompowo z komory ścieków surowych znajdującej się pomiędzy osadnikami wstępnymi a komorą rozdziału przed reaktorami biologicznymi.

3.4.15.1.4.  Osad recyrkulowany dostarczany jest do komory z pompowni osadu recyrkulowanego i nadmiernego. Osad jest mieszany i dalej grawitacyjnie odpływa poprzez przelew płaski do komory rozdziału przed reaktorami. Czas zatrzymania w komorze wynosi ok. 50 minut dla recyrkulacji zewnętrznej ok. 200% i dopływie ścieków surowych w ilości ok.10% w stosunku do recyrkulacji.

3.4.15.1.5.  Pojemność komory wynosi 775 m3. Komora jest zbiornikiem żelbetowym o średnicy 14m i wysokości czynnej 5m. Wysokość całkowita zbiornika 6 m. Zbiornik jest zagłębiony w gruncie 2 m. Część nadziemna zbiornika jest ocieplona. W zbiorniku wydzielona jest komora z przelewem płaskim długości 3 m.

3.4.15.1.6.  Pompownia ścieków surowych jest zlokalizowana w istniejącej komorze ścieków surowych powiększonej o komorę zasuw. Pompa podająca ścieki surowe do komory zamontowana została w komorze ścieków surowych. Czas pracy pompy i jej postoju zależeć będzie od ustalonego stopnia dozowania ścieków i natężenia recyrkulacji osadu. W dobudowanej komorze zasuw zamontowane są dwie zasuwy, zawór zwrotny i przepływomierz.

 

 

3.4.15.2.        Wyposażenie

 

3.4.15.2.1.  Komora predenitryfikacji

Mieszadło:

Producent                        Flygt

Typ/Nr                             4650.410-0480052

Moc                                             5,5 kW

Napięcie                           400V gwiazda

Prąd                                             17A

Obroty                             475 obr./min.

Masa                                            150 kg

Żurawik do mieszadła :

Producent                        ZBUD Dąbrowa Tarnowska

Typ                                              ZSW-15

Nr fabr.                            625

Udźwig                            0,15 t

Rok prod.                         53 kg

Wciągnik:

Producent                        ZBUD Dąbrowa Tarnowska

Typ                                              WRL-65

Nr                                     2719

Udźwig                            0,15 t

Rok prod.                         2004

Masa                                            12 kg

3.4.15.2.2.  Pompownia ścieków surowych

Pompa ścieków surowych:

Producent                        Flygt

Typ/Nr                             3102.180-0480584 wirnik 423

Moc                                             3,1 kW

Napięcie                           400V gwiazda / 230V trójkąt

Prąd                                             6,7 / 12A

Obroty                             1445 obr./min.

Masa                                            113 kg

Wydajność rzeczywista   169 m3/h

Przepływomierz:

Producent                                    ABB

Typ                                              MF/E1011WW10A105ER1301111

Nr                                     P/52989/1/3TAG

Żurawik :

Rok prod.                         2004

Masa                                            12 kg

Producent                        ZBUD Dąbrowa Tarnowska

Typ                                              ZSW-15

Nr fabr.                            628

Udźwig                            0,15 t

Rok prod.                         2004

Masa                                            53 kg

Wciągnik:

Producent                        ZBUD Dąbrowa Tarnowska

Typ                                              WRL-65

Nr                                     2727

Udźwig                            0,15 t

 

 

3.4.15.3.        Uwagi i czynności eksploatacyjne

3.4.15.3.1.  Czynności eksploatacyjne w komorze denitryfikacji i pompowni polegają na bieżącej kontroli pracy mieszadła i pompy. W zależności od wielkości strumienia osadu recyrkulowanego należy regulować pracę pompy  poprzez zmianę czasu pracy pompy w danym cyklu.

3.4.15.3.2.  Mieszadła powinno pracować w sposób ciągły, natomiast pompa w zależności od zapotrzebowania – czas pracy pompy określa technolog.

3.4.15.3.3.  Przed odejściem od szafy sterowniczej należy sprawdzić czy pompa została wyłączona lub załączona w trybie automatycznym.

3.4.15.3.4.  Zbiornik należy utrzymać w czystości. Wskazane jest, aby regularnie usuwać z linek pompy i mieszadła, czujników poziomu oraz kabli zasilających nagromadzone zanieczyszczenia stałe.

3.4.15.3.5.  Podczas przeglądów bieżących i remontów głównych należy uzupełniać powłoki malarskie. Należy dbać aby armatura była sprawna i należycie zakonserwowana.

3.4.16. Obiekty do produkcji lotnych kwasów tłuszczowych

3.4.16.1.        Opis techniczno – technologiczny

 

3.4.16.1.1.  Z wytworzeniem lotnych kwasów tłuszczowych (LKT) związane są następujące obiekty: fermenter, zagęszczacz osadu wstępnego, pompownia osadów, biofiltr.

3.4.16.1.2.  Kwasy LKT uwalniające się w czasie hydrolizy osadu wstępnego w fermenterze są wydzielane w zagęszczaczu w strumieniu cieczy nadosadowej i wprowadzane za pośrednictwem pompowni osadu do ścieków w części biologicznej oczyszczalni ścieków (komory denitryfikacji, komora rozdziału przed reaktorami biologicznymi). Zwiększona obecność LKT w ściekach ma stabilizować i wspomagać biologiczne procesy usuwania związków biogennych.

3.4.16.1.3.  Głównym zadaniem fermentera – obok występowania w oczywistej roli zbiornika magazynowania osadu  - jest generowanie lotnych kwasów tłuszczowych (LKT) w wyniku utrzymywania fazy kwaśnej fermentacji osadu wstępnego.

3.4.16.1.4.  Głównym zadaniem zagęszczacza jest zagęszczenie osadu usuwanego z fermentera i odprowadzenie wód nadosadowych bogatych w LKT.

3.4.16.1.5.  Głównym zadaniem pompowni osadu jest pompowanie osadu, wód nadosadowych i części pływających w obrębie kompleksu obiektów LKT i obiektów współpracujących.

3.4.16.1.6.  Osady z osadników wstępnych okresowo spuszczane kierowane są do pompowni osadu skąd przepompowywane są do fermentera. W fermenterze osady są mieszane i okresowo przepompowywane do zagęszczacza osadu. W czasie pompowania osadu do zagęszczacza wody nadosadowe odpływają do pompowni skąd są przepompowane do komór denitryfikacji, komory rozdziału przed reaktorami lub do kratowni. Zagęszczony osad z zgęszczacza jest częściowo recyrkulowany do fermentera aby zaszczepiać doprowadzany świeży osad. Nadmierny osad  pompowany jest do istniejących OBF. Części pływające i kożuch usuwane z zagęszczacza pompowane są do OBF. Fermenter ma przewidzianą pojemność na retencję aby okresowe odprowadzanie osadu do zagęszczacza odbywało się wtedy, kiedy w reaktorach biologicznych jest największe zapotrzebowanie na dodatkowe źródło węgla łatwoprzyswajalnego.

3.4.16.1.7.  Przewidziano możliwość spustu osadu z fermentera bez konieczności pompowania go do zagęszczacza.

3.4.16.1.8.  W czasie fermentacji kwaśnej wydzielają się nieprzyjemne zapachy (odory) dlatego komory czerpne pompowni osadu, fermenter i zagęszczacz osadu są przykryte. Powietrze znad osadów w fermenterze i zagęszczaczu zasysane jest przez wentylator i oczyszczane na biofiltrze. Powietrze z pompowni osadu z komory czerpnej LKT i części pływających zasysane jest przez zagęszczacz osadu. Komora czerpna osadu wstępnego wentylowana jest tylko grawitacyjnie ponieważ dopływający osad nie jest zagniły.

3.4.16.1.9.  Fermenter wykonano jako zbiornik żelbetowy, otwarty, częściowo zagłębiony w gruncie i częściowo obsypany, cylindryczny o średnicy 15 m i głębokości 4,65 m. Wewnątrz zbiornika zainstalowano na prowadnicach mieszadło zatapialne M12 oraz pompę zatapialną M11. W lekkiej obudowie nad mieszadłami i pompą przewidziano otwory – włazy dwusegmentowe o wymiarach 1,0 x 1,5 m służące do montażu, demontażu i obsługi w/w urządzeń. Osad surowy do fermentera doprowadzany jest rurociągiem Ø 150, osad recyrkulowany rurociągiem Ø 100 a spust osadu omijający zagęszczacz odbywać się może rurociągiem Ø 150. Pompowanie osadu do zagęszczacza odbywa się rurociągiem Ø 150. W fermenterze zainstalowano urządzenia do pomiaru potencjału red-oks, odczynu pH oraz pomiaru ciągłego poziomu.

3.4.16.1.10.         Zagęszczacz osadu wykonano pod względem technologicznym jako typowy grawitacyjny zagęszczacz osadu z dnem płaskim o pracy ciągłej. Zagęszczacz osadu ma  formę żelbetowego, cylindrycznego, otwartego zbiornika o średnicy wewnętrznej 9,0 m i głębokości 3,6 ÷ 4,44 m. Dno zbiornika posiada spadek 1:5 w kierunku środka. Wysokość części martwej (ponad zwierciadłem cieczy) wynosi 0,6 m. Zbiornik jest częściowo zagłębiony w gruncie i obsypany. Wzdłuż średnicy zbiornika wykonany jest stacjonarny pomost obsługowy, do którego podwieszone zostało mieszadło prętowe wolnoobrotowe z łopatą do zgarniania osadów i ze zgarniaczem części pływających. Napęd mieszadła przez centralną przekładnię napędzaną silnikiem w  wykonaniu przeciwwybuchowym. Do pomostu podwieszona jest centralna rura zasilająca oraz rurociąg doprowadzający osad z pompowni osadu. Obwodowo na wewnętrznej ścianie zbiornika wykonano wsporniki, na których zamocowane zostało prefabrykowane, stalowe koryto odpływowe o przekroju 30/30 cm, z którym konstrukcyjnie powiązana jest deska przegrodowa dla zatrzymywania części pływających. Z dna koryta odpływowego wyprowadzona jest rura Ø 150, którą ciecz nadosadowa (LKT) spływa do pompowni osadu. Do deski przegrodowej jest zamocowany zrzutnik dla części pływających i kożucha z rurociągiem odbierającym. Zagęszczony osad w zagęszczaczu, odprowadzany jest z części środkowej dna zbiornika. Zagęszczacz osadu posiada lekkie przykrycie z układem wentylacyjnym. W górnej części kopuły przykrywającej wykonane zostało ujęcie dzwonowe powietrza wentylacyjnego. Do ujęcia tego podłączona jest instalacja ssawna wentylatora. Powietrze i odory usuwane znad zamkniętej przestrzeni nad zagęszczaczem są podawane na filtr biologiczny deodoryzujący zainstalowany po stronie tłocznej wentylatora. W pokrywie nad odpływem i nad zrzutnikiem części pływających wykonane są włazy dwusegmentowe o wymiarach 1,0 x 1,5 m służące do montażu, demontażu i obsługi w/w urządzeń.

3.4.16.1.11.         Pompownię osadu wykonano jako prostopadłościenny zbiornik żelbetowy, zamknięty, częściowo zagłębiony w gruncie i częściowo obsypany. Zbiornik składa się z trzech małych komór czerpnych i jednej dużej komory suchej gdzie umieszczone są pompy suche Börgera. Wymiary zbiornika w podstawie 6,25 x 6,40 m i wysokość 5,60 m. Komora czerpna osadu wstępnego (Komora 1) wyposażona jest w pompę zatapialną M14. Nad komorą wykonany jest właz o wymiarach 1,2 x 1,2 m umożliwiający wyciagnięcie pompy i kontrolę komory czerpnej. Komora czerpna części pływających (Komora 2) ma magazynować części pływające, które wypompowywane będą przez pompę wyporową M17 zamontowaną w komorze suchej. Nad komorą wykonany jest właz o wymiarach 1,2 x 1,2 m umożliwiający kontrolę komory czerpnej. Komora czerpna LKT(Komora 3) wyposażona jest w pompę zatapialną M15. Nad komorą wykonany jest właz o wymiarach 1,2 x 1,2 m umożliwiający wyciagnięcie pompy i kontrolę komory czerpnej. W komorach czerpnych są zamontowane urządzenia do pomiaru poziomu osadów i wód w komorach. Każde urządzenie powinno ma możliwość nastawy poziomu minimalnego, maksymalnego, awaryjnego i zabezpieczenia przed suchobiegiem pomp. Przy pompach zatapialnych umieszczono żurawiki ręczne do ich wyjmowania. W komorze suchej zamontowane są pompy wyporowe Börgera do recyrkulacji i usuwania osadu z zagęszczacza (M16) oraz do pompowania części pływających (M17) do OBF. Jedna z pomp służy równocześnie do recyrkulacji osadu i do usuwania osadu nadmiernego do OBF. Kierowanie osadu do fermentera lub do OBF odbywa się przez sterowanie zasuwami z napędem elektromechanicznym. Na rurociągu do fermentera odbywa się pomiar ilości recyrkulowanego osadu oraz zawartość suchej masy w osadzie. Na rurociagu do OBF odbywać się będzie pomiar ilości usuwanego osadu oraz zawartość suchej masy w osadzie. Dno komory jest ze spadkiem w kierunku ściany wewnętrznej, wzdłuż której wykonany jest rowek ze spadkiem w kierunku zagłębienia w dnie. Nad tym zagłębieniem zainstalowana jest pompka do wypompowania osadów, które mogą pojawić się podczas remontu urządzeń. Nad pompą osadu recyrkulowanego i nadmiernego zamontowana jest belka z wciągarką ręczną o udźwigu Q=2,5 kN. Strop i ściany nie obsypane są ocieplone. Nad komorami czerpnymi zamontowano wywietrzaki dachowe Ø 160, a nad komorą suchą zamontowano jeden wywietrzak Ø 160, jeden wywietrzak Ø 250 i wentylator dachowy WD, którego załączanie odbywa się z zewnątrz. W tej komorze zainstalowane są rozdzielnice elektryczne i automatyki dla całego kompleksu produkcji LKT.

3.4.16.1.12.         Filtr biologiczny do deodoryzacji jest urządzeniem składającym się z wentylatora i właściwych filtrów.

 

 

3.4.16.2.        Wyposażenie

3.4.16.2.1.  Fermenter

Pompa w fermenterze M11:

Producent       Flygt

Typ/Nr                        3085.182-0480865 wirnik 486

Moc                            2,0 kW

Napięcie                     400V gwiazda / 230V trójkąt

Prąd                            4,6 / 8,0A

Masa                           72 kg

Wydajność rzecz.       63,1 m3/h

Żurawik do pompy:

Producent                   ZBUD Dąbrowa Tarnowska

Typ                             ZSW-15

Nr fabr.                       624

Udźwig                      0,15 t

Rok prod.                   2004

Masa                           53 kg

Wciągnik:

Producent                   ZBUD Dąbrowa Tarnowska

Typ                             WRL-65

Nr                               2718

Udźwig                      0,15 t

Rok prod.                   2004

Grupa                         A1

Masa                           12 kg

 

Mieszadło w fermenterze:

Producent       Flygt

Typ/Nr                        4650.410-0480058

Moc                            5,5 kW

Napięcie                     400V

Prąd                            17,0A

Obroty                        475 obr./min.

Masa                           150 kg

Żurawik mieszadła :

Producent       ZBUD Dąbrowa Tarnowska

Typ                 ZSW-15

Nr fabr.                       627

Udźwig                      0,15 t

Rok prod.       2004

Masa               53 kg

Wciągnik:

Producent       ZBUD Dąbrowa Tarnowska

Typ                 WRL-65

Nr                   2721

Udźwig                      0,15 t

Rok prod.       2004

Grupa              A1

Masa               12 kg

 

Pomiar pH i redoks w fermenterze:

Przetwornik 2 szt.

Producent       Endress+Hauser

Typ                             Mycom S pH/redox

Kod                            CPM 153-G1A00A000

Nr ser.             73000505G08

 

3.4.16.2.2.  Pompownia

Pompa w komorze 3 M15:

Producent       Flygt

Typ/Nr                        3085.182-0480866

Moc                            2,0 kW

Napięcie                     400V gwiazda / 230V trójkąt

Prąd                            4,6 / 8,0A

Obroty                        1395 obr./min.

Masa                           66 kg

Wydajność rzecz.       41,4 m3/h

Żurawik do pompy:

Producent                   ZBUD Dąbrowa Tarnowska

Typ                             ZSW-15

Nr fabr.                       629

Udźwig                      0,15 t

Rok prod.                   2004

Masa                           53 kg

Wciągnik:

Producent                   ZBUD Dąbrowa Tarnowska

Typ                             WRL-65

Nr                               2728

Udźwig                      0,15 t

Rok prod.                   2004

Grupa                         A1

Masa                           12 kg

 

Pompa w komorze 1 M14:

Producent       Flygt

Typ/Nr                        3085.182-0480867 wirnik 432

Moc                            2,0 kW

Napięcie                     400V gwiazda / 230V trójkąt

Prąd                            4,6 / 8,0A

Masa                           66 kg

Wydajność rzecz.       86,5 m3/h

Żurawik do pompy :

Producent                   ZBUD Dąbrowa Tarnowska

Typ                             ZSW-15

Nr fabr.                       629

Udźwig                      0,15 t

Rok prod.                   2004

Masa                           53 kg

Wciągnik:

Producent                   ZBUD Dąbrowa Tarnowska

Typ                             WRL-65

Nr                               2728

Udźwig                      0,15 t

Rok prod.                   2004

Grupa                         A1

Masa                           12 kg

 

Wentylator dachowy części suchej:

Producent       Uniwersal Katowice

Typ                             DAs-160

Nr fabr.                       6955

Wydajność                 0,33 m3/s

Masa całk.                  15 kg

Silnik                          SKh 71-4B

Moc                            0,37 kW

Prąd                            1,5 A

 

Pompy BORGER szt. 2:

Producent       BORGER Niemcy

Typ                             PL 200

Nr                               24109715 1.2 (M16 - osad recyrkul. i nadm.)

Nr                               24109715 1.1 (M17 - cz. pływające)

Kod                            EAACCCCAA4

Rok prod.                   2004 r

Przekładnia przy pompach BORGER szt. 2

Producent       Sew-Eurodrive Polska

Typ                             R57 SKG 132 S4

Nr                               48.01009720.04.0002.04.20 (rec. i nadm.)

Nr                               48.01009720.04.0001.04.20 (cz. pływające)

Przełożenie                 4,39

Masa                           16 kg

Smar                           CLP 220

Silnik napędowy pompy BORGER szt. 2

Producent       Indukta

Typ                             SKg 132 S-4

Nr                               T087135 (osad recyrkul. i nadm.)

Nr                               T087136 (cz. pływ.).

Moc                            5,5 kW

Zasilanie                     3~ 400V trójkąt

Prąd                            11,0 A

Obroty                        1450 obr./min.

 

Elektronapędy zasuw w części suchej pompowni szt. 2:

Tabliczka główna elektronapędu:

Producent                   Auma

Typ                             SA 10.1–F10

Kom. Nr                     853 505

Nr                               0205 MD 59983 (ZE19 ON – na przew. osadu nadmiernego)

Nr                               0205 MD 59982 (ZE 18 OR – na przew. osadu recyrkulowanego)

Obroty                        45 obr. / min

Moment zam.  40 – 120 Nm

Moment otw.              40 – 120 Nm

Temp. pracy                -25 / + 800C

Tabliczka silnika elektronapędu:

Producent                   Auma

Typ                             AD 00 71-4/80

Art. Nr                                   Z008.226

Nr                               0205 MM 81966 (ZE19 ON – na przew. osadu nadmiernego)

Nr                               0205 MM 81965 (ZE 18 OR – na przew. osadu recyrkulowanego)

Napięcie                     ~3, 400V, 50 Hz

Moc                            0,75 kW

Prąd                            2,5 A gwiazda

Obroty                        2800 obr. / min

 

Przepływomierze w pompowni osadu szt. 2:

Głowica przepływomierza szt. 2:

Producent                   ABB

Typ                             MF/E1011WW10A105ER1301111

Nr                               P/52989/1/1TAG (osad nadmierny)

Nr                               P/52989/1/2TAG (osad recyrkulowany)

Ciśnienie maks.          16 bar

Przetwornik przepływomierza szt. 2:

Producent                   ABB Limited

Typ                             MF/E1011WW10A105ER1301111

Nr                               P/52989/1/1 (osad nadmierny)

Nr                               P/52989/1/2 (osad recyrkulowany)

 

Pomiar gęstości osadu szt. 2:

Armatura zanurzeniowa:

Producent       Endress+Hauser

Model                         Adapter DN 50 CUS

Kod                            CUA 120-B

Ciśnienie                     6 bar

Temp.                         200C

Przetwornik gęstościomierza:

Producent       Endress+Hauser

Typ                             Liquisys-M turbidity

Kod                            CUM 253-TU0005

Nr ser.             7101F305G00

 

Pompa odwodnienia posadzki komory suchej szt.1

 

Typ KP BASIC 300A

Nr 96121846

N – 355 W

In – 1,6 A

Q – max = 13 m3/h

H – min = 6,8 m

H min = 1,1 m

3.4.16.2.3.  Zagęszczacz

 

Mieszadło prętowe w zagęszczaczu:

Producent                   Prodeko Ełk

Typ                             MPRST

Nr fabr.                       230205

Rok prod.                   2005

Masa                           1745 kg

Silnik :

Typ                             Ex SKh 71 – 4A

Moc                            0,25 kW

Napięcie                     400V

Prąd                            0,8 A

Obroty                        1350 obr./min.

 

3.4.16.2.4.  Biofiltr

Biofiltr:

Producent                   BiP Świdnica

Nr fabr.                       449/1/2005

Rok prod.                   2005

Masa                           6000 kg

Wentylator biofiltra:

Producent                   Owent Olkusz

Typ                             WWOAX 25p

Nr                               22518

Rok prod.                   2005

Temp. max.                 500C

Obroty                        49 obr./sek.

Masa z silnikiem         55 kg

Silnik przy wentylatorze biofiltra:

Producent                   Celma

Typ                             CSgb 90L2

Nr                               971173/2005

Moc                            2,2 kW

Napięcie                     400 V

Prąd                            4,6 A

Obroty                        2865 obr./min.

3.4.16.3.        Uwagi i czynności eksploatacyjne

 

3.4.16.3.1.  Czynności eksploatacyjne w pompowni polegają na bieżącej kontroli pracy pomp oraz dozorowaniu poziomu w zbiornikach czerpalnych w przypadku pracy pomp w trybie automatycznym lub ręcznym.

3.4.16.3.2.  Zbiorniki należy utrzymać w czystości. Wskazane jest, aby regularnie usuwać z łańcuchów pomp, mieszadeł, czujników oraz kabli zasilających nagromadzone zanieczyszczenia stałe.

3.4.16.3.3.  Należy zwracać uwagę na potencjał redox w fermenterze aby nie był ponizej -450mV i na odcyn pH aby był poniżej 6,5.

3.4.16.3.4.  Wymieniać okresowo złoże filtracyjne (ok. raz na rok). Sprawdzać codziennie poziom wody w biofiltrze i usuwać jej nadmiar.

3.4.16.3.5.  Podczas przeglądów bieżących i remontów głównych należy uzupełniać powłoki malarskie. Należy dbać aby armatura była sprawna i należycie zakonserwowana.

3.4.17. Instalacje technologiczne z armaturą

 

Na terenie oczyszczalni instalacje technologiczne to przewody grawitacyjne ścieków, przewody tłoczne, zawory, zasuwy oraz studzienki.

 

3.4.17.1.      Uwagi eksploatacyjne

 

3.4.17.1.1.  Obsługa sieci przewodów i kanałów technologicznych polega na utrzymaniu ich drożności i szczelności.

3.4.17.1.2.  Studzienki połączeniowe i rewizyjne powinny być utrzymane w czystości.

3.4.17.1.3.  Zasuwy i zawory należy okresowo przeglądać, usuwając wszystkie nieczystości oraz należy je utrzymywać w pełnej sprawności.

3.4.17.1.4.  Należy okresowo, szczególnie przed sezonem zimowym przeglądać ocieplenie rurociągów i od razu usuwając uszkodzenia.

3.4.17.1.5.  Instalację wodociągową przy oczyszczalni w okresie niskich temperatur (minusowych) należy każdorazowo odwodnić po użyciu.

 

Instalacje elektryczno – energetycznego zasilania, sterowania i sygnalizacji, ich obsługa i konserwacja zostały opracowane w odrębnej instrukcji elektrycznej.

 

Oprócz powyższych na terenie oczyszczalni znajdują się także:

- instalacja dozowania PIX – u wraz ze zbiornikiem magazynowym o pojemności 32 m3, zbiornikiem zapasowym o pojemności 2 m3 i pompką dozującą

- instalacja dozowania siarczanu glinu – Pax – wraz ze zbiornikami magazynującymi 4 x 1m3

- punkt zlewczy ścieków zaolejonych - 3 studnie o średnicy 1,2 m i głębokości całkowitej 2,5 m każda

- pompownia ścieków z Zakładu ZETPEZET Sp. w Pile  o wymiarach w planie 2,3 m x 2,8 m i głębokości całkowitej 3,6m. Będąca w eksploatacji Spółki.

© 2009 Spólka Wodno - Ściekowa GWDA Sp. z o.o. | Projekt graficzny i kodowanie YAKstudio Piotr Grzeszczak